Onu;
Yıllardır içimden atmaya çalışıp,
Daha da bağlandığım biri gibi karşıladım. 
Yabancı değildi.
Sanki hep vardı.
Ansızın çalan telefonumun yükselen sesiyle,
Yükselmişti umutlarım da…
Üstelik gerçekti!
Hayallerimdekiler gibi; hayal ürünüm değil…
Bakışı,
Gülüşü,
Gerçek!
Peki ya sonra?
Ansızın gelişine alışamadan;
Geldiği gibi gidişiyle kaldım!
Yalnızım yine;
Her zamanki gibi…
Yanılsamalardan nefret ediyorum!
Tanıdım derken;
Uğradığım bu hayal kırıklıkları yok mu?
Ne berbat bir durum…
Ama önemli değil…
Ben yine toparlarım bu hurdayı…
Yine yoluna girer her şey;
Ansızın yıkılana kadar yeniden…
Bir mesajım var sadece;
Gitmesin demiyorum; gitsin…
Daha uzağa gitsin…
Çok fazla gitsin benden…
Gitsin ki;
Dönüşü zor
Unutmam kolay olsun onu…

2 Thoughts to “Unutmam Kolay Olsun”

Leave a Comment